ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΕΡΑΝΤΖΗΣ (1948-2013)

Ξαφνικά και αναπάντεχα μάθαμε ότι αρρώστησε, το ίδιο ξαφνικά και αναπάντεχα έφυγε από κοντά μας ο αγαπημένος φίλος και συνάδελφος Γιάννης Νεράντζης, ο Πρόεδρός μας… Είναι από αυτά που δύσκολα αφομοιώνεις και δύσκολα ζεις μαζί τους. Από πού να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς. Ήταν ο μακροβιότερος Πρόεδρος του ΣΕΕΑΑ, 16 ολόκληρα χρόνια ! Για άλλα 8 είχε διατελέσει Αντιπρόεδρος και άλλα τόσα απλό μέλος της Διοίκησης. Είχε συνδέσει το όνομα και την παρουσία με τη μεγάλη πορεία και προκοπή του κλάδου και του ΣΕΕΑΑ. Έμπορος πάνω από 40 χρόνια (μαζί με τον αδελφό του Μανώλη συνέχισαν την οικογενειακή επιχείρηση), πάνω από 50 στον χώρο , είχε ζήσει όλες τις φάσεις της ανάπτυξης του κλάδου. Από τη μικρή γειτονιά των καταστημάτων ανταλλακτικών αυτοκινήτων πέριξ της πλατείας Κάνιγγος, μέχρι την ανάπτυξη των επιχειρήσεων στις μεγάλες πιάτσες της Αθήνας αλλά και σε όλες πλέον τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Από τον περιορισμό των εισαγωγών και των ποσοστών κέρδους, μέχρι την πλήρη απελευθέρωσή τους. Μορφωμένος και καλλιεργημένος, σύντομα ασχολήθηκε με τα κοινά με σκοπό να προσφέρει με τις ιδέες του, το ενδιαφέρον του και τις προσπάθειες του στην ανάπτυξη του κλάδου και του Συνδέσμου. Μαζί με άλλους άξιους συναδέλφους, κατανόησε την ανάγκη ενότητας και σύμπνοιας στη Διοίκηση του ΣΕΕΑΑ και καθιέρωσαν την ύπαρξη ενός ενιαίου ψηφοδελτίου για την εκλογή των οργάνων του Συνδέσμου. Μαζί με άξιους συναδέλφους ήταν από τους εμπνευστές της έκδοσης ενός κλαδικού περιοδικού που θα ενημέρωνε ουσιαστικά και έγκυρα τους συναδέλφους όλης της χώρας. Μαζί με άξιους συναδέλφους ήταν από τους εμπνευστές της καθιέρωσης του θεσμού των κλαδικών εκθέσεων όπου με το δυνατότερο χαμηλό κόστος, χωρίς όμως καμία έκπτωση στην ποιότητα, θα μπορούσαν τα μέλη του ΣΕΕΑΑ να προβάλουν τις επιχειρήσεις τους. Μαζί με άξιους συναδέλφους έκανε πράξη τη συνεργασία και σύνδεση του ΣΕΕΑΑ με τους συναφείς κλαδικούς φορείς, με την ευρύτερη οικογένεια των εμπόρων, αλλά και με την ευρωπαϊκή οικογένεια των εμπόρων ανταλλακτικών. Μαζί με άξιους συναδέλφους ήταν πάντα παρών στις διεκδικήσεις του κλάδου προς την πολιτεία, στην προβολή του κλάδου στο καταναλωτικό κοινό, αλλά και στην έγκυρη πληροφόρηση των συναδέλφων εμπόρων για τον κυκεώνα των διοικητικών μέτρων. Και βέβαια τα τελευταία χρόνια, με θλίψη και αγωνία παρατηρούσε τον κατήφορο της χώρας αλλά και του επαγγέλματός μας, με την προσμονή ενός καλύτερου αύριο που δυστυχώς δεν πρόλαβε να δει. Ήταν παντρεμένος 40 χρόνια και εξαιρετικά αγαπημένοι με την Ευαγγελία (Λία) Νεράντζη, με την οποία είχε αποκτήσει δύο παιδιά, τον Δαμιανό και τη Σοφιάνα. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε κι εμείς από την πλευρά μας ας φανούμε άξιοι συνεχιστές του έργου του. Ας κρατήσουμε στη σκέψη μας και στα λόγια μας ζωντανή τη μνήμη του. Καλό ταξίδι αγαπημένε μας Γιάννη!